ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ ΣΤΟ TOTAL-MAKEOVER.GR

Ποιες ελιές εκτιμώνται ως επικίνδυνες

Οι σπίλοι ή όπως τους ξέρουμε, ελιές δέρματος, είναι εξαιρετικά συνήθεις και δεν υπάρχει ενήλικος άνθρωπος χωρίς κάποιον σπίλο στο δέρμα του. Κάποιοι μάλιστα τους εμφανίζουν σε αρκετά μεγάλους αριθμούς, χωρίς αυτό να ενέχει κάποιο κίνδυνο.

Πολλοί επιζητούν την αφαίρεσή τους τόσο για κοσμητικούς, όσο και για ιατρικούς λόγους. Η παρακολούθησή τους έχει μεγάλη σημασία καθώς ενίοτε αποτελούν το υπόστρωμα πάνω στο οποίο αναπτύσσεται κακοήθες μελάνωμα, ο πλέον επιθετικός κακοήθης όγκος του δέρματος. 

Τα μελανινοκύτταρα των σπίλων μετατρέπονται σε καρκινικά κυρίως λόγω της επίδρασης της ηλιακής ακτινοβολίας που προκαλεί μεταλλάξεις και βλάβη στο DNA των κυττάρων με αποτέλεσμα τον ανεξέλεγκτο πολλαπλασιασμό τους.

Σπίλος – Συγγενής Μελανοκυτταρικός

Ιδιαίτερα σημαντικός και χρήζει προσοχής  είναι ο συγγενής μελανοκυτταρικός σπίλος. Υπάρχει κατά τη γέννηση, σε περίπου 1% όλων των νεογνών και διατηρείται σε ολόκληρη τη ζωή. Ο συγγενής σπίλος εμφανίζει μεγάλη ποικιλία σε μέγεθος και μπορεί να φτάσει σε διάμετρο αρκετά εκατοστά, ενώ σπανιότατα μπορεί να καλύπτει σχεδόν ολόκληρο το δέρμα. Εντούτοις, οι περισσότεροι συγγενείς σπίλοι είναι μικροί, αν και σχεδόν πάντα πάνω από 1 cm και μοιάζουν με τους επίκτητους. 

Αυτό το είδος σπίλου είναι στρογγυλού ή ωοειδούς σχήματος με στίγματα στην επιφάνεια του δέρματος και η χροιά του μπορεί να ποικίλλει από ελαφρά μελάγχρωση σαν μαύρισμα από ηλιοθεραπεία έως μέτρια ή έντονα καστανή. Ο συγγενής σπίλος διακρίνεται σε μικρός (< 1,5 εκ.), μεσαίος (1,5-10εκ.), γιγαντιαίος (>20 εκ.). 

Συχνά μέσα στον σπίλο υπάρχουν δύο αποχρώσεις, από τις οποίες η βαθύτερη καταλαμβάνει το κέντρο. Σε μερικές περιπτώσεις ο συγγενής σπίλος μπορεί να φέρει τρίχες.

Η κύρια ανησυχία όσον αφορά στο συγγενή σπίλο είναι το προκαρκινικό του δυναμικό. Είναι βέβαιο ότι υφίσταται αυξημένος κίνδυνος για ανάπτυξη κακοήθους μελανώματος πάνω σε τέτοιους σπίλους. Η πιθανότητα αυτή είναι μεγαλύτερη στους γιγαντιαίους συγγενείς σπίλους. Μολαταύτα, ο κίνδυνος από τους συγγενείς μελανοκυτταρικούς σπίλους είναι μικρός.

Το μέγεθός τους αναλογικά αυξάνει καθώς κάποιος από παιδί μεγαλώνει οπότε και διευρύνεται η επιφάνεια του δέρματος που καλύπτουν. Κατά τα στάδια ανάπτυξης του παιδιού, οι σπίλοι μπορεί να γίνονται σκουρότεροι ή, ενώ ξεκινούν επίπεδοι και δεν εξέχουν από την επιφάνεια του υπόλοιπου δέρματος αργότερα αποκτούν μυρμηκιώδη επιφάνεια, σαν «κουνουπίδι».

Πότε κρίνεται επικίνδυνος

Η πιθανότητα εξαλλαγής των συγγενών σπίλων σε κακόηθες μελάνωμα είναι μεγαλύτερη όσον αφορά μεγάλους και γιγάντιους συγγενείς σπίλους, ενώ είναι πολύ μικρότερη για τους άλλους. Αξίζει ωστόσο να επισημανθεί ότι το μελάνωμα είναι πολύ σπάνιο κατά την παιδική ηλικία. Εάν ωστόσο προκύψει, έχει κακή πρόγνωση.

Χειρουργική αφαίρεση για πρόληψη

Η χειρουργική αφαίρεση των μεγάλων και γιγάντιων σπίλων το συντομότερο δυνατό, μειώνει κατά πολύ τον κίνδυνο εμφάνισης μελανώματος, αλλά δεν τον μηδενίζει καθώς υπάρχει πάντα η πιθανότητα εμφάνισης μελανώματος σε άλλη θέση. Επίσης το αισθητικό αποτέλεσμα ενδιαφέρει πάντα όταν σκεφτόμαστε να προχωρήσουμε στην αφαίρεση ενός συγγενούς σπίλου.

Τακτικός έλεγχος 

Η χαρτογράφηση των σπίλων αποτελεί εξειδικευμένη εξεταστική μέθοδο κατά την οποία με τη βοήθεια ειδικού εξοπλισμού και με πρότυπο λογισμικό σε ηλεκτρονικό υπολογιστή  αποτυπώνεται η θέση επακριβώς στο σώμα και η δερματοσκοπική εικόνα κάθε ενός σπίλου. Με επανελέγχους σε τακτά χρονικά διαστήματα, διαπιστώνονται τυχόν αλλαγές σε σπίλους που έχουμε εντοπίσει ως δυνητικά επικίνδυνους.